Jannah Theme License is not validated, Go to the theme options page to validate the license, You need a single license for each domain name.

اخراج مهاجرین در وضعیت موجود کشور، جفا است

اخراج اجباری وقهرآمیزمهاجرین افغان به یکبارگی آنهم در زمانی که هوا سرد می شود و فصل سرما دارد فرا می رسد، ازسوی حکومت پاکستان نهایت قساوت است، و نادیده گرفتن همه ملاحظات و رعایت نکردن همه ملحوظات به عنوان کشور همسایه و مسلمان، حکومت سرپرست دست به اقدامی زده است که از هر پهلو به آن دیده می شود، ظالمانه است.

کسان حکومت باطل کنند و پندارند

که حکم را همه وقتی ملازم است نفاذ

چون مقامات پاکستانی علت و موجبات جمعیت بزرگ مهاجررا از افغانستان به کشور پاکستان طی چند دهه خوب می دانند که علت اصلی مهاجرت افغان ها را ابتدا تهاجم شوروی سابق و اشغال افغانستان توسط عساکر متجاوز تشکیل می داد که نسبت قیام مسلحانه مردم علیه اشغال گران درگوشه و کنارکشور، رژیم وقت و عساکر اشغالگر به هدف سرکوب قیام کنندگان دست به عملیات نظامی ازطریق زمین وهوا می زدند، عرصه زندگی برای عام مردم با گذشت هر روز از نظر روانی و جسمی تنگ وخطرناک می شد، بسیاری ازخانواده ها خانه و کاشانه و دیارخود را ترک و به عنوان مهاجر، راهی کشوراسلامی ایران و بیشتر به کشوراسلامی پاکستان شدند، چون از بعضی وجوه کشوراسلامی پاکستان را به هدف هجرت، مردم ترجیح می دادند که با تاسف دوران اشغال یکی بعد دیگر یعنی نخست شوروی ها و بعدش امریکایی ها درچند دهه ادامه پیدا کرد و دامنه مهاجرت افغانها نیز طی همین دوره ها دربسیاری از کشورهای جهان به خصوص به کشور پاکستان پهن تر وگسترده تر، هموارشد که سرانجام اشغال درکشورما پایان یافت و اشغال گران همراه با حکومت پوشالی و به اصطلاح عام (کف سرآب) سقوط کرد ونظام اسلامی قدرت سیاسی را درکشور بدست گرفت وبه اقتداررسید، لذا ادعای فرصت طلبانه حکومت سرپرست پاکستان مبنی بر اینکه دیگر در افغانستان جنگی وجود ندارد و امنیت تامین است، مهاجرین به کشورشان برگردند، غیرمسولانه است؛ چون پیروزی همه چیزنیست بلکه پیروزی اولین گام در راه وصول آزادی است و فاصله زیاد تا حفظ و احصان از استقلال وجود دارد و بدیهی است که هرکشور بعد از جنگ میراث دار آسیب های ناشی از مصیبت جنگ و بحران در کشورش می باشد؛ و نظام غالب و صاحب فتح که به چه مشکلاتی روبرو می با شد، معلوم است، به خصوص کشورما افغانستان که درتاریخ به میزان آن، متاسفانه جنگ طولانی مدت و فرسایشی را هیچ کشوری تجربه نکرده است و با تاسف که تاریخ استعمار نیز از تاریخ آزادی در کشورما بیشتراست  که این در واقع یک نقیصه و ضعف کلان و بی عرضه گی ما ملت را در امر حفظ آزادی و استفاده بهینه و معقول ازنعمت آزادی تا کشور قوی و با ثبات داشته باشیم، به معرفی می گیرد. ولی اخراج مهاجرین افغان از سوی حکومت زاده بحران در پاکستان که مردم آواره از جنگ را با این بی رحمی تمام و خلاف همه موازین حقوق بشری و عدم رعایت وحفظ ارزش های حسن همجواری وتصمیم نا عاقبت اندیشانه، در برابر ملتی که حق احسان و خیانت را در ادا خوب می دانند، اقدام غیر عقلانی و مغرضانه است وهیچ قابل مقایسه نیست که چطور وچرا؟ حکومت وقت پاکستان در امر اسکان افغانهای مهاجر به خاک شان پذیرایی گرم وبی دریغ می نمودند که حالا با پشت پا زدن همه پرنسیب ها، با فضیحت و وقاحت تمام حتی وحشیانه افغانانی را که دیروز دربرابر اشغال گران درجلوگیری ازنفوذ روزافزون شوروی سابق سپر واقع شدند چون هدف کلانی را که متجاوزین داشتند، ٖآمدن شان را کودتای هفت ثور به افعانستان آسان وحتمی ساخت تا به اهداف بزرگ شان درمنطقه می رسیدند، وافغانستان درواقع تخته خیز اهداف هژمونی، مخوف واستیلاگر شوروی ها انتخاب شده بود، نه هدف تنها اشغال وماندن درجغرافیایی بنام افغانستان، ولی افغان ها ازهمت وغیرتی که قیمتش پرداخت هست وبود شان بود، درجلوگیری اهداف تجاوزکارانه شان، درمنطقه سپرواقع شدند، ودغدغه اشغال گری را در منطقه که توسط شوروی سابق از افغانستان در واقع شروع شده بود، یکجا با اندیشه کمونیزم به خاک دفن کردند، اشغال گران را مردم افغانستان شکست دادند، اما حق پاس شان به گردن بسیاری ازکشورها به خصوص کشور ایران وپاکستان، باقی مانده است.

ستوده نیست به آیین مردمی هرگز

کسی که حافظ ناموس خویش را نستود

ولی امروز بی رحمانه حکومت بی نام ونشان که اقدامش نسبت به اخراج مهاجرین سوال برانگیزاست که چه گونه وچرا حکومت عبوری، غیرمشروع و زاده بحران، دست به اخراج مهاجرین افغان می زند؟ درحالی که به مثابه کشورهمسایه و ملت مسلم و آگاه از درد وآلام مردم این سرزمین که حضورگسترده افغانان در کشور پاکستان به عنوان مهاجر یعنی مردم بی وطن قصه از مجبوریت مردم، درماندن در خاک بیگانه می کند؛ نه اشتیاق کیف کردن و لذت بردن در کشوری به نام پاکستان، ایجاب می کرد، حکومت سرپرست حد اقل قدر دانی ای که شایسته مردم و نظام امارت اسلامی در افغانستان از پایان اشغال و اخراج امریکا در کشور شان بود، بجا می آورد، آن هم بخاطر خود شان چون خواسته و یا ناخواسته حضور امریکا اشغالگر وتبعات ناشی از اشغال، کشور های همسایه را متاثر می ساخت، وخطر جدی در صورت تداوم بیشتر حضور نظامیان امریکایی در افغانستان متوجه حاکمیت و ثبات کشور های منطقه به خصوص ( ایران و پاکستان ) می بود؛ چون به هر میزانی که حضور اشغال در افغانستان بیشتر می شد، مفسدت در منطقه آلایش می گرفت، و سایه نحس اشغال پخش تر و ردائت را درمنطقه به همراه می داشت.

چون حکومت های یاد شده بخصوص پاکستان که با ترس و آه نکشیدن ملتفت و آگاه به این نگرانی، خطر بالقوه اشغال

در همسایگی خود را وحشت زده و به خود لرزیده احساس می کرد؛ سپربودن کشوری بنام افغانستان و سپرشدن ملتی بنام افغان در برابر تهاجم ارتش سرخ که به هوای استیلاگری در منطقه آمده بود، کشور پاکستان و مردم آن کشور در واقع مدیون احسان ما هستند، چون اگر مردم کشور به عنوان اشغال و دفاع از ارزش های مطرح در جغرافیایی بنام افغانستان  قیام نمی کردند، و دشمن متجاوز را در کشور شان زمین گیر و مجبور به اخراج نمی ساختند، که یکی از پیامد های منفی نکبت اشغال وسپرشدن کشورما، معضل بزرگ ناشی از آن مهاجرت افغانان است، بی گمان که کشور پاکستان طعم تلخ تجاوز و پامال شدن را مانند افغانان که هست و بود خود را در اثر اشغال از دست دادند، می چشید و شاهد می بود، وخیلی شرم آور است این اقدام، نسبت به ملتی که به دفاع از دیگران سپر واقع شدند و معضل مهاجرت خود نوعی قربانی در دفاع از عرض، آبرو و دفاع از سرزمین های مسلمانان است که در جلو گیری از ماندن پای نحس اشغالگران به کشور شان صورت گرفت، که با تاسف امروز شاهد اقدام فظیع، حکومت پاکستان مبنی به اخراج مهاجرین افغان هستیم. درحالی که ایجاب می کرد پاکستان به عنوان کشوراسلامی، خود را در پیروزی مردم افغانستان شریک و به خود می بالید و جهت استقرار هر چه بیشتر نظام اسلامی و مردم هوش و حواس باخته و آواره چهار دهه جنگ، آنچه در توش و توان داشت به عنوان یک فریضه به کمک مردم و نظام اسلامی که درد سر کافی به مدیریت و رهبری کشوری دارد که بیست سال جنگ را پشت سر گذشتانده است، می شتافت،  و حد اقل کاری که باید می کرد با تفاهم و مجال دادن به حکومت افغانستان، اخراج مهاجرین افغان را از خاکش به تعویق می انداخت و از بهانه ملتوی با غرض مبنی بر خروج مهاجرین عجالتآ دست بر میداشت؛  ولی هنوز هم دیر نشده و فرصت است، به مصداق ضرب المثل مشهور که می گویند: ( دیوانه غلط کند از سر گیرد)  اقدام حکومت سرپرست پاکستان مبنی بر اخراج مهاجرین دروضعیت موجود افغانستان از یک طرف گناه و از سوی دیگر نوعی دیوانگی است چون عمق سؤ تاثیر اخراج مهاجرین افغان را در مناسبات دو کشور در آینده نه چندان دور حکومت سرپرست دقیق و عقلانی نسجیده است؛ بنا مقامات پاکستانی از اقدام حاسدانه و ستیزه جویانه مبنی بر اخراج مهاجرین افغان از خاکش دست بردارد و مجدانه آینده نگر تصمیمش باشد و به آن قطعاً بی اندیشد، و به انتقاد و تقبیح مجامع بین المللی و انزجار مسلمانان جهان و حس انتقاد جویانه افغانان به خصوص مهاجرین، تا فضا به عودت مصئون و آبرومندانۀ مهاجرین درکشور مساعد گردد، اعتنا و از اخراج مهاجرین جداً اجتناب کند، به خیرش خواهد بود.

Show More

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Back to top button