Jannah Theme License is not validated, Go to the theme options page to validate the license, You need a single license for each domain name.

نشست مسکو و دوشنبه چه دستاوری برای فراری ها خواهد داشت

هلال بلخی

روز پنج شنبه نشستی در مسکو دایر گردیده بود که در آن شماری از مهره های سوخته و فراری دوران جمهوریت گردهم آمده و برای فردای افغانستان اشک ریختند. اینها کسانی هستند که دو دهه در این زمین برای بدست آوردن کرسی، مقام و ثروت از هر نوع دزدی، فساد و خیانت کوتاهی نکردند. وزارتخانه ها، پارلمان و ولایات در دستان و کنترول اینها بود. زندگی و فقر در افغانستان علی الرغم کمک های میلیاردی کشورهای جهان بیداد می کرد و ثروت و داشته های این فراری ها افزایش می یافت.

موترهای زره، قصر ها، بلند منزل ها و سرمایه های دالری در بانک های دوبی، ترکیه و لندن و خوراک و پوشاک مجلل و شاهانه اینها را ملت غریب افغان بمانند یک فیلم سینمایی تماشا می کردند. ملت افغان بخاطر بقای قدرت، ثروت و حاکمیت اینها همه روزه قربانی می داد و با وجود قربانی های جانی، چیزی جز نان خشک نصیب شان نمی شد.

با همه اینها اما در نشست مسکو هیچکدام از شخصیت ها و چهره هایی که حالا پس از بیست سال حکمروایی تحمیلی برای افغان ها شناخته شده هستند، چیزی درخور توجه و تفکر برای گفتن نداشتند. فقط داد و فریادشان همین بود که افغانستان در کنترول تروریست ها و اسلامیست ها افتاده است و در آینده خطر بزرگی منطقه و جهان را تهدید خواهد کرد.

احمد مسعود گفت امید تغییر در طالبان را از دست داده است و جبهه مقاومت به تلاشش برای آوردن تغییر ادامه خواهد داد.

محمد محقق نیز به تائید گفته های مسعود ادامه داد که طالبان همان طالبان بیست سال پیش هستند و این بار پس از شکست آمریکا احساس قدرت صلابت بیشتری می کنند. دو سال منتظر نشستیم، توصیه های کشورها نتوانست طالبان را به تعامل و تغییر وا دارد. حالا مقاومت ملی برای نجات افغانستان دست بکار خواهد شد. شورای مقاومت ملی برای نجات افغانستان آمادگی ورود مقتدرانه به فاز بعدی را دارد و حق مقاومت فراگیر میدانی را نیز در برنامه کار خود محفوظ داشته، که در موقع لازم از آن حق استفاده خواهد کرد. اما دقیقا مشخص نساخت که این مقاومت نمایشی اش چه زمانی شروع خواهد شد.

فوزیه کوفی به انتقاد از گفته های نماینده ایران پرداخته و برای اینکه از جبهه مقاومت احمد مسعود و مقاومت نجات ملی محمد محقق عقب نماند، شروع به لاف او پتاق کرده گفت: ترس طالبان از مقاومت مدنی بیشتر از جنگ است. جنبش اعتراضی زنان افغان بیش از هر حرکتی، طالبان را در دو سال گذشته با چالش رو‌برو کرده است. زنان چنان طالبان را به چالش کشیده‌اند که مجبور شده‌اند نه‌تنها زنان معترض، بلکه حتی اعضای خانواده آن‌ها را به زندان بیندازند تا صدای آن‌ها را خاموش کنند.

این لاف و پتاق ها در حالی ایراد شد که مردم افغانستان، کشورهای همسایه و منطقه می دانند که افغانستان تازه و پس از خلاصی از شر این هرزه ها به آرامش و سکون رسیده است. ملت افغان بشمول زنان و دختران حال حیثیت و عزت دینی، افغانی و انسانی خود را بدست آورده اند. فعلا نه جنبش اعتراضی زنان در کشور وجود دارد و نه زنی از زنان این سرزمین در کشور زندانی سیاسی است.

آنچه که کوفی را بیشتر کوفته کرد، سخنان نماینده شرکت کننده ی کشور ایران بود. نماینده کشور ایران در این نشست گفت که با آمدن طالبان ثبات و امنیت در افغانستان حاکم گردیده است که در نتیجه آرامش و سکون به منطقه بازگشته است. او گفت که با آمدن طالبان ریشه های داعش و گروه های دیگر نیابتی از افغانستان برچیده شده و حال افغانستان و کشورهای منطقه در فضای امنیت حاکمه به سوی روابط نیک و حسنه، ترقی و پیشرفت در حرکت هستند.

پس از نشست مسکو که نتیجه اش هیچ بر هیچ بود. گردهمایی دیگری در دوشنبه، پایتخت تاجکستان برگزار گردید که اینبار چهره های باقیمانده فراری نیز خودشان را به این گردهمایی رسانده و جلو دوربین ها خودی نشان دادند.  اسماعیل خان، رحمت الله نبیل، داکتر اسپنتا، پرویز کاوه مدیر مسئول روزنامه هشت صبح با شمار دیگری از شناخته ها و ناشناخته ها شرکت نمودند.

این نشست سال گذشته نیز دایر گردیده بود و آنوقت مشترکین خواهان تشکیل دولت موقت بودند. اما امسال که امیدشان کنده شده است. از درد هایشان می نالند و اشک تمساح را برای افغان ها می ریزند. تاجیکستان تنها کشور همسایه افعانستان است که با حاکمیت امارت اسلامی در افغانستان مخالف بوده و میزبان اعضای جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود است.

نشست هرات در دوشنبه برای دو روز متوالی و امروز روز آخر این نشست بود. که بخاطر کمبود اعضاء حتی از چهره های خارجی از پاکستان نیز در آن دعوت شده اند. در حالیکه ملت افغانستان از سیاسیون و حاکمان پاکستان دل رنجور دارند، دعوت سیاسیون پاکسانی خود نمک بر زخم افغان ها انداخته و نفرت ملت را افزایش می دهد. دیروز حاکمان و سیاسیون پاکستان را حامی طالبان خطاب کرده  و دشمن ملت افغان می دانستند. اما امروز برای گرم کردن محفل خود، اینها را در آغوش می گیرند.

گفته های هریک از اشتراک کنندگان نمایانگر حسرت از گذشته و خیالات شوم آنها در قالب یک خواب بود. محسن داور، عضو سابق پارلمان پاکستان درباره چگونگی برخورد با طالبان گفت که «آن‌ها با سلاح آمدند و همین‌گونه باید بیرون رانده شوند. اسماعیل خان گفت: «طالبان نه تنها تغییر نکرده‌؛ بلکه نسبت به گذشته سخت‌گیرتر هم شده‌ است.» او گفت «سپردن قدرت به طالبان دسیسه بزرگ جهانی بود.» و ادامه داد که اگر طالبان به مذاکره تن ندهند، افغانستان را از شر آنان نجات می‌دهند. اما نگفت که چگونه و با چه قدرتی؟ شکریه بارکزی با انتقاد از کشورهای جهان گفت: «دولت‌های جهان با نادیده گرفتن مردم و زنان افغانستان،‌ جایگاه خود را در برابر مردم هم از دست خواهند داد. اما آیا جهانیان به فکر این هستند که جایگاه آنان باید در نزد مردم افغانستان در چه سطحی باشد؟ کاوه مدیر مسؤل روزنامه هشت صحب که اصولا باید در چنین مواردی محتاط باشد و سنجیده سخن براند اما چهره واقعی از روزنامه هشت صبح راتبارز داده و گفت: «من اینجا هستم تا نشان دهم که مبارزه با آپارتاید جنستی چیزی نیست که فقط روی زنان برای مبارزه با آنها حساب کنیم. ما نیز بخشی از این مبارزه هستیم.

رنگین دادفر اسپنتا، وزیر خارجه پیشین نیز به یاوه سرایی پرداخته و گفت که هزاران تن از زنان و مردان افغانستان به زندان‌ها انداخته شدند، شکنجه شدند و عذاب دیدند. داکتر رنگین دادفر سپنتا در این نشست از ایالات متحده و ناتو خواست تا سهم خود را در عواقب پس از خروج از افغانستان بپذیرند.

حالا شما ای خواننده محترم وضعیت دو سال پسین را با بیست سال وجود و حضور این فراری ها مقایسه کنید و علاوتا قدرت عملی آنها از زمانیکه افغانستان را ترک کرده اند، بسنجید. مشخص است که استخبارات کشورها با این نشست های نمایشی آنها را سرگرم نگه می دارند و تنها اهداف شان اینست که مانع از بازگشت آنها به افغانستان و زندگی آبرومندانه در کشورشان هستند. و گرنه کسانیکه در این مدت از شر شبکه های استخباراتی کشورهای منطقه و جهان بدور و ایمن بوده اند. به عقلانیت رجوع کرده و به وطن بازگشته اند. اینها نیز پس از چند صباحی دود و غبار موجود در مغز و فکر آنها از بین رفته و پس از درک حقیقت به خود خواهند آمد. این سرزمین برای همه است و انتقادهای سازنده آنها مورد پذیرش مسؤلین است. پس بیائید در روند آینده سازی، قانونمندی و پیشرفت سرزمین بحیث یک افغان سهیم شوید و اگر واقعا گفتار و کلام تان سازنده و مفید باشد، دوباره صاحب شخصیت و عزت در افغانستان خواهید شد.

Show More

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Back to top button