غزل: سـوله

ځکه خو پـه اور کې هـم ګلونو کې مقیمه ده
جنګ د نمرود لار؛ سوله میراث له ابراهیمه ده

جنګ د ځانځاني ښامار لمبې د هـوسـونـو دي
سـولـه پرېښتې غـونـدې نظیفه ده عظیمه ده

تور نېش د لړم دی جګړه هېڅ پکې خواږه نشته
سـولـه د ایـمان غـونـدې سـپـېڅـلې ده صمیمه ده

جنګ د اور سېلاب دی چې نـه وچ او نه لامدۀ ګوري
سـوله د سپین سیند غوندې سراط الـمستقیمـه ده

سـولـه پـېـغـمبـره ده بــاوره! د خـوږې مینې
پـاکـه لـه کینـې، کـرکـې، بـدیـو؛ لـه غلیمه ده
عبدالوهاب باور

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي.

دا هم ولولئ
Close
Back to top button
%d bloggers like this: