مسلمان امّت ته خطاب

لیکنه – بدر منصور
!مسلمان امّته
زموږ د ذلت ، مظلومیت ، محدودیت ، تجزیې ، ټولوژنې ځورونې او ټکونې ورځې هغه مهال پیل شوې ، چې مسلمانانو د خپلو اسلافو تاریخ ته شا کړه ، د اسلامي خلافت مفکوره یې له دماغه وغورځول ، هغه د اتحاد او اتفاق فکر یې رد کړ چې یو مټ او یو جسد غوندې ول او په بې اتفاقۍ کې یې د ځان لپاره خیر لټاوه ، هغه د کلک ایمان او شجاعت قوت او زور یې له لاسه ورکړ چې په څو خړو پړو څېرو او ډنګرو آسانو به یې د نړۍ لویې امپراتورۍ ننګولې ، او هغه ازادي یې کمه ، بې حیثیته او بې ارزښته وګڼل چې مسلمانانو به له یهودانو ، عسایانو او مشرکانو څخه د ژوند کولو پر سر جزیې او ټیکس اخیستی.

مسلمانان د سرو او سپینو زرو پیدا کولو او جمع کولو په لټه کې شول ، د دنیوي کمې متاع لپاره یي خپل عزت د صلیب په پښو کې وغورځاوه ، اسلامي عثماني خلافت رنګ شو ، په لوی لاس یې خپل وحدت په تبر وواهه او پر شلو لارو لاړل ، د الله (ج) او خپلو دښمنانو سره یې د دښمنۍ واټن او ګراپ راټیټ کړ او په ځینو مواردو کې یې دوستي ورسره پیل کړه ، خپلمنځي مذهبي اختلافاتو او توپیرونو ته یې مخه کړل ، یو تر بله یې په تورو او نیزو سره ووهل او د دښمنۍ مظبوط بنسټونه یې کېښودل ، قومیت شو ، تربګني شوه ، وطنداري شوه ، لسان پرستي شوه ، بریلیت شو ، وابیت شو ، فرویزیان شول ، پنجپیریان شول ، شعیګان شول او توپیرونه شول.

شرقي او غربي مشرکان ، یهودان او عسایان د موقع نه په ګټي اخیستنې سره خپل د انتقام په هدف راپورته شول ، د مسلمانانو سره یې د دوی په وېشلو کې مرسته وکړه ، اویا – اتیا ټوټې یې کړل ، او ښه یې ځان ورته تیار – عیار او تکړه کړ ، د خلافت فکر یې پکښي شنډ کړ ، د ازادۍ حق ترې واخیست ، د عزت ، برم او عزمت له میناره یې لاندې د ذلت کندې ته ټېل وهل ، ځیني یې په پیسو رانیول ، غلامان یې کړل او ځینو ته یې د هلاکت ، مرګ او نیستۍ – نابودۍ ګوته وچیچله.
پر اسلامي هیوادونو کافرانو بریدونه پیل کړل ، بیت المقدس سقوط شو ، اقصی کافرانو ونیوله ، بخارا د اسلام پر ځای د شرک ، الحاد او کفر مرکز شو ، ازاد اندلس د یهودو او نصاراؤ ګډ مرکز شو ، اسلامي هند ته انګرېزان راغلل ، ترمذ د صلیبیانو کور شو ، یمن ته بیا د قیصر او کسرا لښکرې راغلې ، د محمد (ص) وطن او وطنوال د غربي او شرقي مشرکانو حلیفان شول ، په شام او عراق کې د وینو سیلابو نه راغلل ، د حلب کوڅې همدا نن د مؤمنو او بې وزلو شهیدانو او زخمیانو ډکې دي ، ایټالیه د عمر مختار د ملګرو له لاسه ووته ، پر افغانستان یرغلګره ناټو راغله ، قیامت شو ، بمبار شو ، ویرونه شوه ، زخمونه شوه ، اورونه شوه ، توریالي قهرمانان زندانونو ، پنجرو ، بګرامونو او ګونټنامو ته شول ، عافیه صدیقي بندي شوه ، فاطمه عراقي بندي شوه او جنسي تیري پرې وشوه ، د مسلمانانو سلګونه باعفته میرمنې د الحاد او شرک په زندانونو کې شکنجه شوې.

مسلمان امّته !
هغه خپل تیر قوت د یاد دی ؟
قوت پاک ایمان ؤ ، قوت راسخه عقیده وه ، قوت د الله تعالی دوستي او معیت ؤ ، قوت د نړیوال خلافت اراده او فکر ؤ ، قوت ستا اتحاد او د یو جسد غوندې اتفاق ؤ او قوت ستاسې دار ته هرکلی ؤ.
قوت مادیات نه وه ، دنیا او مالونه نه وه ، ټکنالوجي او وسایل نه وه ، سره زر او سپین زر نه وه ، د مشرکانو ، یهودانو او عسایانو مرستې نوې ، اټم بم ، (B52) بي دوپنځوس ، میزایل ، ټانکونه او ډرون نه وه.

مسلمان امّته !
راځئ خپل د نبي (ص) او اسلافو زرین تاریخ ته مخ وګرځوو ، راځئ د اسلامي خلافت فکر خپل کړو او سپینې تورې وپړکوؤ ، راځې یو ځل بیا خندق وباسو ، راځئ یو څو ورځي پر نس ډبرې وتړو او دا سنت هم ژوندی کړو ، راځئ بیا د قریضه وو څخه سرونه غوڅ کړو ، راځئ د پیغمر امر دی د خیبر وروستۍ کلا په منجنیق وولو ، راځئ د احد احد چیغه به نه پرېږدږو او ځانونه به په اور ستي ستي کړو ، راځئ نن قرباني ورکړو او د اُحد میدان جوړ کړو ، راځئ د نجسو کافرانو سرونه په نېزو وپییو ، راځئ د شپې د ابورافع د کور پر دېوال واوړو او په بستر کې یې په خنجر ووهو او مړ یې کړو ، راځئ د نېزو پر څوکو د مشرکانو کلا ته ځان وغورځوو او په یوازي تن د الله تعالی له دښمنانو سره مقابله وکړو ، راځئ ابوبصیر غوندې په خالي لاس او تکي تنها بهر ته ووځو او له هغه ځایه خپل د ایمان زور کبرجنو ته وښیو ، راځئ ابوحذافه غوندې زندان ته په جګو سترګو ورشو ، راځئ جعفر طیار غوندې د جګړې پر ډګر په میړانه تر مرګه د توحید جنډه مخته یوسو ، راځئ نن د متکبرینو مخته تکبر وکړو او لنډغر میدان ته ووځو ، راځئ نن د ابوجهل سر راوړو ، راځئ نن وحشي د خپل غشي هدف وګرځوو ، راځئ نن د کسرا او قیصر د سلطنت خول راوړو ، راځئ ایمانونه تقویه کړو او خالد بن ولید غوندې په شپېتو کسانو د شپیتو زرو مقابله وکړو ، راځئ خوارج او داعشیان تر ستونې ونیسو او مرګونې خفه ورکړو تر څو بیا دې امت ته په سپکه ونه ګوري !
دښمن مکار ، فریبکار او چالاک دی ، په خبرو ، تبلیغاتو او د دروغو په وعدو مو تیر باسي او په چل ول مو مرۍ راکاږي او د مرګ تر کومي مو رسوي ، دا د خبرو خلک نه دي ، دوی سپینه عمري توره غواړې ، دوی د خبرو معیار نه لري ، بس د غزا وخت مو په خبرو نیسي.

مسلمان امّته !
دا صلیبي جګړه ده.
راځئ نور یو مټ او یو ځواک کېږو ، د جګړې نقشه بدلوؤ ، له سره جګړه پیلوؤ ، له سره بیا نوی اعداد کوؤ ، نوي ژڼې د استشهاد له ټولیو سره ځو ، له ملاوؤ د بارودو واسکټونه او بمونه تاوؤ ، له تندیو سپین کفن او د توحید کلمه تاوؤ ، پر پینټاګون او سپینه ماڼۍ بیا کاري برید کوؤ ، په خولو د تکبیر او فتح یاشهادت شعار بدرګه کوؤ ، داځل د کفري نړۍ سره دغره وهو او سمه ماته ورکوؤ ، د وینو سیلابونه بهوؤ ، د شرق او غرب امپراتورئ ړنګوؤ ، د اوباما ، ټرمپ ، بشارالاسد ، کرزي او احمدزي مرۍ راکاږو !

مسلمان امّته !
زموږ برم او عزت به راځي بیا ، نړیوال عثماني خلافت به راځي بیا ، عمري عدالت به راځي بیا ، د مؤمنانو رښتنی قوت او طاقت به راځي بیا ، زموږ د سترګو تور حسین یوسف له بګرامه سلامت به راځي بیا ، د فرعونیانو ذلت او هلاکت به راځي بیا ، غرا شریعت به راځي بیا ، او تک سپين امارت به راځي بیا !

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي.

Back to top button
%d bloggers like this: