ناوه ﻟﻪ ﺳﻘﻮﻁ ﺳﺮﻩ ﻣﺦ ﺩﻩ / لنډﻩ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ

ﺫﺭﻩ ﺑﯿﻦ

ﺩ ﻫﯿﻮﺍﺩ ﺩ ﻣﻠﻲ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺩ ﺷﻮﺭﺍ ﻏﻮنډﻩ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﻭﻩ، پنډﻭ ﺟﻨﺮﺍﻻﻧﻮ ﺍﻭ خیټوﺭﻭ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻮ ﭘﻪ ﭘﺴﺘﻮ ﮐﻮﭼﻮﻧﻮ ډډﯤ ﺍﭼﻮﻟﯥ ﻭﯤ، ﺟﻨﺮﺍﻝ ډاډنګ ﺩ ﻋﺴﮑﺮۍ ﺩ ﻭﺧﺖ ﯾﻮﻩ ﮐﯿﺴﻪ ﺗﯿﺮﻩ کړﻩ ﭼﯥ ټوﻟﻮ ﭘﻪ کړﺱ کړﺱ ﻭﺭﺗﻪ ﻭﺧﻨﺪﻝ، ﻻ ﺩ ﺧﻨﺪﺍ ﻏﺮﯾﻮ ﻧﻪ ﻭ ﮐﯿﻨﺴﺘﯽ ﭼﯥ ﺩ ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﻣﺒﺎﯾﻞ ﺗﻪ ﺯنګ ﺭﺍﻏﯽ. ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﭼﯥ ﭘﻪ ښي ﻻﺱ ﯾﯥ ﺩ ﺭیډﺑﻮﻝ ﺑﻮﺗﻞ ﻧﯿﻮﻟﯽ ﻭ ﭘﻪ ګڅ ﻻﺱ ﯾﯥ ﻣﺒﺎﯾﻞ ﭘﻮﺭﺗﻪ ﮐړ.

ــ ﻫﺎﺍﺍﺍ ﻋﻌﻌﻊ ‏( ټېغ ) ﮐﻮﻡ ﯾﻮ ﺳﻮﯤ، ﭘﺮﺩﺍ ﻧﺎ ﻭﺧﺘﻪ . . .

ﻻ ﺁﺧﻮﺍ ﺩ ډﺯﻭ ﺍﻭ ﺳﺨﺘﯥ جګړﯤ ﻟﻪ ﯾﮑﻨﻮﺍﺧﺘﻪ ﺷﻮﺭ څخه ﺧﺒﺮﻩ ﻧﻪ ﻣﻄﻠﺒﯧﺪﻩ . ټلیفون ﯾﯥ کټ کړ . ﺧﻮ ﺷﯿﺒﻪ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﺑﯿﺎ زنګ ﻭﻭﻫﻞ ﺳﻮ ﺍﻭ ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﭘﺮﯤ ﻏږ کړﻝ، ﻋﻌﻌﺎﺍﺍﺍﺍﺍﺍ ﺩﺍ څوﮎ ﯾﯥ ﺧﻮ ﺧﺒﺮﻩ ﮐﻮﻩ . ﺩ ډﺯﻭ ﭘﻪ ﻣﺴﻠﺴﻞ ﺷﻮﺭ ﮐﯥ ﺳﺘﻮﻣﺎﻧﻪ غږ ﺭﺍﻏﯽ .

ﺩ پنځم کنډﮎ ﻗﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﯾﻢ، ﺩﺍ ډﺯ ﺍﻭ ډﻭﺯ ﺧﻮ ﺧﭙﻠﻪ ﺍﻭﺭﯤ، ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯥ ﻭﺧﯿﻢ ﺩﯼ ﺍﻭ ﺩ ډﯾﺮﻭ ﺧﺒﺮﻭ ﻧﻪ ﯾﻢ، ﯾﻮﺍﺯﯤ ﻣﯥ ﺩﺍ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺣﺎﻝ ﺩﺭﮐﺎﻭﻭ ﭼﯥ ﻧﺎﻭﻩ ﻟﻪ ﺳﻘﻮﻁ ﺳﺮﻩ ﻣﺦ ﺩﻩ . .

ﭘﻪ ﻫﻤﺪﯤ ﺧﺒﺮﻩ ټلیفوﻥ کټ ﺳﻮ، ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﯾﯥ ﻧﻤﺒﺮﻭ ﺗﻪ ﻭﮐﺘﻞ ﻧﺎﺑﻠﺪﻩ ﻣﻌﻠﻮﻣﯿﺪﻝ . ﻣﺠﻠﺲ ﭼﯥ ﭘﻪ ﮐﻮﻧﺠﻮ سوﯼ ﻭ ﺑﯿﺮﺗﻪ ﺭاټوﻝ ﺳﻮ . ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ ﻭپوښتل ﺩ ﭼﺎ ﺗﯿﻠﻔﻮﻥ ﻭ ﺍﻭ څه ﯾﯥ ﻭﯾﻞ؟

ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ : ﺩ ﺧﺒﺮﯤ ﭘﻪ ﺳﺮﺍﻭﺑﺮ ﯾﯥ ﭘﻮﻩ ﻧﻪ ﺳﻮﻡ ﺧﻮ ﺩﺍ ﺧﺒﺮﻩ ﻣﯥ ﺗﺮﯤ ﻭﺍﻭﺭﯦﺪﻩ ﭼﯥ ﻭﯾﻞ ﯾﯥ ﺩ ﻟﯿﻮﺍ ﻗﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﯾﻢ ﺍﻭ ﻧﺎﻭﻩ ﻣﻮ ﻟﻪ ﺳﻘﻮﻁ ﺳﺮﻩ ﻣﺦ ﺩﻩ . ﻫﺎ ﻫﺎ ﻫﺎ

ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ : ښﺎﺍﺍﺍﺍﺍﺍ ﻧﻮ ﺩﻭﯼ ﺩﻧﺎﺯﺩﺍﻧﻪ ﺯﺍﻣﻦ ﺍﻭﺱ ﺩ ﺧﭙﻠﻮ ﭘﻮﺳﺘﻮ ﺩ ﺑﺎﻣﻮ ﻧﺎﻭﯤ ﻫﻢ ﭘﻪ ﻣﻮږ ﺟﻮړﻭﻱ . ﻭﺭﺗﻪ ﻭﯾﻞ ﺑﻪ ﺩﯤ ﭼﯥ ﺧﭙﻠﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﻣﻮ ﺩﻩ ﺧﭙﻠﻪ ﯾﯥ ﺟﻮړﻩ ﮐړﺉ .

ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ : ﻭﻻ ټلیفون ﯾﯥ کټ کړ ﮐﻨﻪ ﺳﻢ ﺑﻪ ﻣﯥ ﺩ ﺧﻮﻟﯥ ﺧﻮﻧﺪ ﻭﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐړﯼ ﻭ .

ﺩ ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ ﻣﺮﺳﺘﯿﺎﻝ ﭼﯥ ﯾﻮ غټ ﭼﺎکلیټ ﯾﯥ ﺧﻮﻟﯥ ﺗﻪ ﺍﭼﻮﻟﯽ ﻭ ﭘﻪ ﺑﺪﻝ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﯾﯥ ﻭﻭﯾﻞ : ﺩﺍ ډﻭﻝ ﻧﺎﺭﺍﺳﺘﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺳﻲ .

ﺩ ﺷﻮﺭﺍ ﻣﻨﺸﻲ : ﺧﯿﺮ ﺩﯼ، ﮐﯿﺪﺍﯼ ﺳﻲ ﻧﻤﺒﺮ ﯾﯥ ﻏﻠﻂ ﮐړﯼ ﻭﻱ، ﺩﺩﻩ ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﻭ ﭼﯥ ﺩ ﺍﮐﻤﺎﻻﺗﻮ ﺍﻭ ﻟﻮﮊﯾﺴﺘﯿﮏ ﻟﻪ ﻣﺴﺆﻟﯿﻨﻮ څخه ﺩ ﭘﻮﺳﺘﯥ ﺩ ﺑﺎﻡ ﻟﭙﺎﺭﻩ ﯾﻮﻩ ﻣﻀﺒﻮﻃﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﺭﺍﻭﻏﻮﺍړﻱ ، ﺧﻮ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﻤﺒﺮ ځینې ﺧﻄﺎ ﺳﻮﯼ ﻭﻱ .

ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ : ‏( ﭘﻪ ﺗﻮﻧﺪﻩ ﻟﻬﺠﻪ ‏) ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺩﺍ ﺩﻱ ﻫﻤﺪﺍﺳﯥ ﺗﯿﺎﺭﺧﻮﺍﺭﻩ . . . ﺍﻭ ﺑﯿﺎ ﯾﻲ ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﺗﻪ ﻣﺦ ﮐړ : ﺗﻪ ﯾﯥ ﺩﺍ ﻧﻤﺒﺮ ﭘﺴﯥ ﻭﻭﻫﻪ، ﺩﺍ ﮐﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﻭﭘﻴﮋﻧﺪﻝ ﺳﻲ ﺍﻭ ﺩﻧﺪﻩ ﯾﯥ ﺗﻌﻠﯿﻖ ﺳﻲ، ﮐﻨﻪ ﺩﺍﺳﯥ ﻧﺎﺷﻮﻟﺘﻪ ټلیفونونه ﺍﻭ ﺯﻣﻮږ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﺨﺘﻠﻮﻝ ﺑﻪ ﭘﻪ ﯾﻮﻩ ﺩﻭﺩ ﺑﺪﻝ ﺳﻲ، ﺯﻩ ﺩﻏﺴﯥ ﺗﺨﻠﻔﺎﺕ ﻧﻪ ﺳﻢ ﺯﻏﻤﻠﯽ .

ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﻧﻤﺒﺮ ﻭﻭﻫﻞ ښه ﺷﯿﺒﻪ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﺩ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﺎﻧﺐ ﻟﺨﻮﺍ ټلیفون ﻫﻮﮐﯥ ﺳﻮ . ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ ﭘﺮﯤ ﺩ ﻫﻠﻮ ﻫﻠﻮ ﭼﯿﻐﯥ ﻭﻫﻠﯥ ﺧﻮ ﻻ ﺁﺧﻮﺍ ﯾﻮﺍﺯﯤ ﯾﻮ ځل ﺳﻮﯼ ﻏږ ﻭﺍﻭﺭﯾﺪﻝ ﺳﻮ ﺍﻭ ﺑﯿﺎ ﺗﯿﻠﻔﻮﻥ کټ ﺳﻮ .

ﻟﻮﯼ ﺩﺭﺳﺘﯿﺰ څو ﻭﺍﺭﻩ ﺑﯿﺎ ﺯﻧګ ﻭﺭﻭﻭﺍﻫﻪ ﺧﻮ ﭼﯥ ﮐﻠﻪ ﯾﻲ ځوابﺏ ﺗﺮﻻﺳﻪ ﻧﮑړ، ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ ﺗﻪ ﭘﻪ ﺧﻄﺎﺏ ﯾﯥ ﻭﻭﯾﻞ : ﺍﻭﺱ ﯾﯥ ﭼﯧﯧﯧﯧﺮﺗﻪ ﭘﻮﺭﺗﻪ ﮐﻮﻱ، ﺭﺍ ﭘﻮﻩ ﺳﻮ ﭼﯥ ﺳﭙﮑﻮﻱ ﻣﯥ ﺍﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻟﻪ ﺩﻧﺪﯤ ﻣﻲ ﻭﺷړﻱ .

ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ : ﻫﻤﺪﺍﺳﯥ ﯾﯥ ﻣﻪ ﭘﺮﯾږﺩﻩ ﮐﻪ ﻟﻪ ﻫﺮﯤ ﻻﺭﯤ ﻭﻱ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻏﻪ ﻗﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻭﭘﯿﮋﻧﺪﻝ ﺳﻲ ﺍﻭ ﺩ ﻭﻇﯿﻔﻮﻱ ﻏﻔﻠﺖ ﺍﻭ ټنبلۍ ﻟﻪ ﺍﻣﻠﻪ ﻻﺯﻣﻪ ﺳﺰﺍ ﻭﺭﮐړﻝ ﺳﻲ .

ﺩ ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ ﻣﺮﺳﺘﯿﺎﻝ : ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺗﻪ ﯾﯥ ﺩ ﻣﺒﺎﯾﻞ ﻧﻤﺒﺮ ﻭﺭﮐړﺉ ﺳﻤﺪﺳﺘﻲ ﯾﯥ ﺩﺭﺗﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻮﻱ .

ﻣﻮﺍﻓﻘﻪ ﭘﻪ ﺩﯤ ﻭﺳﻮﻩ ﭼﯥ ﺳﺒﺎ ﺑﻪ ﺩ ﻣﻠﻲ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺩ ﺷﻮﺭﺍ ﯾﻮ ځانګړی ﻫﯿﺌﺖ ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﺩ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﭘﻪ ﻫﻤﮑﺎﺭۍ ﺩ ﻣﺠﻠﺲ ﺩﺩﻏﻪ ﺍﺧﻼلګر ﭘﯿﮋﻧﺪﻧﻪ ﮐﻮﻱ ﺍﻭ ﺑﯿﺎ ﺑﻪ ﯾﯥ ﭘﻪ ﺍړﻩ ﻻﺯﻡ ﺍﺟﺮﺍﺁﺕ ﮐﻮﻱ .

ښه ﺷﯿﺒﻪ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﭼﯥ ﻧﻮﺭ ﺩ ګپ ﺷﭗ ﺯﻭﺭ ﺧﺘﻠﯽ ﺍﻭ ﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯿﻮﻭ ټوکرۍ ﭘﻪ ﺗﺸﯧﺪﻭ ﻭﯤ، ﻭﻟﺴﻤﺸﺮ ﺩ ﻣﻠﻲ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺩ ﺷﻮﺭﺍ ﻟﻪ ﻣﺸﺮ نه ﻭﭘﻮښتل : ﻧﻦ ﺧﻮ ﺑﻪ ﭘﻪ ﻫﯿﻮﺍﺩ ﮐﯥ ﭼﯿﺮﯤ ﮐﻮﻣﻪ ﺍﻣﻨﯿﺘﻲ پېښه ﻧﻪ ﻭﻱ ﺳﻮﻱ؟

ــ ﻧﻪ ﺑﯿﺨﻲ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﺩﯼ، ﻫﻤﺪﺍ ﺍﻭﺱ ﭼﯥ ﺷﻮﺭﯼ ﺗﻪ ﺭﺍﺗﻠﻢ ﺩ ﺩﻭﻟﺘﻲټلویزیون ﺧﺒﺮﻭﻧﻪ ﻣﯥ ﻭﺍﻭﺭﯾﺪﻝ، ﺩ ﺧﺪﺍﯼ ﻓﻀﻞ ﺩﯼ ﭘﻪ ټوﻝ ﻫﯿﻮﺍﺩ ﮐﯥ ﺑﯿﺨﻲ ﺧﯿﺮ ﺍﻭ ﺧﯿﺮﺕ ﺩﯼ ﭘﻪ ټلوﯾﺰﯾﻮﻥ ﮐﯥ ﻣﯥ ﺩ جګړې ﯾﺎ ﻧﺎﺭﺍمۍ هیڅ ﺧﺒﺮﻩ ﻭﺍﻧﻪ ﻭﺭﯦﺪﻩ .

********

ﺩﺭﯤ ﻭﺭځې پس ﺩ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺷﻮﺭﺍ ﻏړﻱ ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﻟﻪ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻮ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ګډﻩ ﺩ ﻫﻐﻪ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻧﻤﺒﺮ ﺩ څښتن ﻣﻮﻧﺪﻟﻮ ﭘﻪ ﮐﺎﺭ لګیا ﻭ ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﮐﺎﺭﮐﻮﻭﻧﮑﻲ ﻫﻤﺎﻏﻪ ﻧﻤﺒﺮ ﺗﻪ ﺯﻧګ ﻭﻭﺍﻫﻪ .

ــ ﻫﻠﻮ ﻫﻠﻮ ﺳﻼﻡ ﻋﻠﯿﮑﻢ

ﭘﻪ ښځینه ﻏږ ځﻮﺍﺏ ﺭﺍﻏﯽ : ﻭﻋﻠﯿﮑﻢ ﺳﻼﻡ

ــ ﺯﻩ ﺩ ﺗﯿﻠﻔﻮﻧﻲ ﺷﺒﮑﯥ ﻧﻪ ﺧﺒﺮﯤ ﮐﻮﻡ ﺗﺎﺳﻮ څوﮎ ﯾﺎﺳﺖ ﺍﻭ ﭼﯿﺮﺗﻪ ﺩﻧﺪﻩ ﻟﺮﺉ .

ــ ﭘﻪ ﮊړﺍﻧﺪﻩ ﻏږ ﺯﻩ ﺩ ﺍﺭﺩﻭ ﺩ ﻗﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻭﻝ ګل ﻣﯿﺮﻣﻦ ﯾﻢ، ﺩ ﻣﯿړﻩ ﺩ ﻓﺎﺗﺎ ﭘﻪ ټغر ﻧﺎﺳﺘﻪ ﯾﻢ .

ــ ﺩﺍ ﺩ ﻣﺒﺎﯾﻞ ﻧﻤﺒﺮ ﺩﯤ ﺧﭙﻞ ﺩﯼ .

ــ ﻧﻪ ﺩﺍ ﻣﯥ ﺩ ﻣﯿړﻩ ﻣﺒﺎﯾﻞ ﺩﯼ ﭼﯥ ﭘﻪ ﺗﺎﺑﻮﺕ ﮐﯥ ﯾﻲ ﻭﺭﺳﺮﻩ ﺭﺍﻭړﯼ ﻭ .

ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻲ ﺩ ټیلیفون ﻏږ ﻟﻮړ ﮐړ ــ ﻧﻮ ﺳﺘﺎ ﻣﯿړﻩ څﻪ ﻭﺧﺖ ﻣړ ﺳﻮﯼ ﺩﯼ، ﺯﻣﻮږ ﺧﻮ ﻭﺭﺳﺮﻩ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﮐﺎﺭ ﻭ .

ــ ﺩﺭﯼ ﻭﺭځې ﻣﺨﮑﯥ ﭼﯥ ﻟﻪ ﻧﺎﻭﯤ ﻭﻟﺴﻮﺍلۍ ﻧﻪ ځوﺍﮐﻮﻧﻪ ﺭﺍﻭﺗﻞ ﺯﻣﺎ ﻣﯿړﻩ ﭘﻪ ﻭﺭﻭستۍ ﺟګړﻩ ﮐﯥ ﻭﮊﻝ ﺷﻮﯼ ﻭ .

ﺩ ﻣﻠﻲ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻲ ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﻟﻪ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻲ ټلیفوﻥ ﻭﺍﺧﯿﺴﺖ . ﭘﻪ ﺗﻮﻧﺪﻩ ﻟﻬﺠﻪ : ﺗﻪ څه ﺍﭘﻠﺘﯥ ﻭﺍﯾﯥ ﭘﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﮐﯥ ﻧﻮ ﮐﻠﻪ جګړﻩ ﺳﻮﯤ ﺩﻩ؟

ــ ﻭﻟﯥ ﭘﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﮐﯥ ﺧﻮ ﺳﺨﺖ جنګ ﻭﺳﻮ ﺗﺎﺳﻮ ﻧﻪ ﯾﺎﺳﺖ ﺧﺒﺮ؟

ــ ﻭﺍﻡ ﭘﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﮐﯥ ﻧﻮ ﻣﻮږ ﮐﻠﻪ ځواکونه ﺩﺭﻟﻮﺩﻝ ﻧﺎﻭﻩ ﺧﻮ ﺩ ﺍﺗﻪ ﮐﺎﻟﻪ ﺩ ﻣﺨﺎﻟﻔﯿﻨﻮ ﭘﻪ ﻻﺱ ﮐﯥ ﺩﻩ، ﮐﻨﻪ ﻫﻤﺪﺍ ﺍﻭﺱ ﺑﻪ ﺩﯤ ﺩ ﻏﺰﻧﻲ ﻟﻪ ﻭﺍﻟﻲ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺮﻩ ﻭﻏږﻭﻡ .

ــ ﺩ ﻏﺰﻧﻲ ﻧﺎﻭﻩ ﻧﻪ ﯾﺎﺩﻭﻡ .

ــ ﻧﻮ ﺑﻠﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﯾﯥ ﭼﯧﺮﯤ ﺩﻩ؟

ــ ﺩ ﻫﻠﻤﻨﺪ ﻧﺎﻭﻩ ﯾﺎﺩﻡ ﭼﯥ څو ﻭﺭځﯥ ﻭړﺍﻧﺪﯤ ﯾﯥ ﺳﻘﻮﻁ ﻭﮐړ ﺍﻭ ﺯﻣﺎ ﺧﺎﻭﻧﺪ ﭼﯥ ﺩ ﺍﺭﺩﻭ ﻗﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻭ ﻫﻢ ﭘﻪ ﮐﯥ ﻭﻭﮊﻝ ﺳﻮ .

ﺩ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺗﻮ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﯽ ﭼﯥ ﺍﻭﺱ ﻧﻮ ﭘﻪ ﭘﻮﺭﻩ ډﻭﻝ ﺩ ﮐﯿﺴﯥ ﭘﻪ ﺳﺮﺍﻭﺑﺮ ﭘﻮﻩ ﺳﻮﯼ ﻭ، ﭘﻪ ﺫﻫﻦ ﮐﯥ ﯾﯥ ﺩ ﺍﺭﺩﻭ ﺩ ﻭﮊﻝ شوﻱ ﻗﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺩ ﺯﺍﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﺻﺤﻨﯥ ﭘﺮﻟﭙﺴﯥ ﺍنځوﺭﯾﺪﻟﯥ، ﻭﺭﺳﺮﻩ ﯾﯥ ﺩ ﻟﻮړﭘﻮړﻭ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻲ ﺳﻬﺎﺭنۍ ﻏﻮﺭﯤ ﺩﺭﺑﯥ ﺍﻭ ﺩ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻮ ﻻﭘﯥ ﻫﻢ ﺭﺍﯾﺎﺩﯤ ﺳﻮﯤ . ﮊﻭﺭ ﭼﻮﺭﺕ ﻭﺍﺧﯿﺴﺖ، ﺳﻮړ ﺍﺳﻮﯾﻠﯽ ﯾﯥ ﻭکیښ، ﮐﻮﻣﻨﺪﺍﻥ ﺍﻭﻝ ګل ﯾﯥ ﭘﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﯥ ﻣﺠﺴﻢ ﺳﻮ ﺍﻭ ﺩﯼ ﭼﯥ ﻏﺮﯦﻮ ﺍﺧﯿﺴﺘﯽ ﻭ ﺩ ﺗﺼﻮﺭ ﭘﻪ ﻧړﯤ ﮐﯥ ﯾﯥ ﭘﻪ ﺩﯤ ټکو ﻣﺨﺎﻃﺐ ﮐړ :

ﺍﻭﻝ ګله ! ﭼﯥ ﺩﺩﻏﺴﯥ ﻋﯿﺎﺷﻮ ﺍﻭ ﻧﺎﻣﺮﺩﻭ ﺍنډﯾﻮﺍﻟﻲ ﺩﯤ ﮐﻮﻟﻪ ﺍﻭﺱ ﯾﯥ ﻧﻮ ﺩ ﻧﺎځوانۍ ﻧﺎﺧﻮﺍﻟﯥ ګاﻟﻪ . ﮐﻮﻣﻪ ﺳﯿﻤﻪ ﭼﯥ ﺗﺎ ﭘﺮﯤ ځاﻥ ﻭﻭﺍﮊﻩ، ﺳﺘﺎ ﻏﺮﺏ ﻧﻮﺍﺯ ﻣﺸﺮ ﯾﯥ ﺗﺮﺍﻭﺳﻪ ﻧﻮﻡ ﻧﻪ ﺩﯼ ﺍﻭﺭﯾﺪﻟﯽ . ﻫﻐﻮﯼ ﻧﻪ ﺩﻱ ﻣﻼﻣﺖ . ځکه ﮐﻮﻡ ﭼﺎ ﭼﯥ ټول ﻋﻤﺮ ﺩ ﻧﯿﻮﯾﺎﺭﮎ ﺍﻭ ﭘﺎﺭﯾﺲ ﭘﻪ کوڅو ﮐﯥ ﺗﯿﺮ ﮐړﯼ ﻭﻱ ﺩ ﺧﭙﻞ ﻭﻃﻦ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﻪ ﺑﻪ څه ﻭﭘﻴﮋﻧﻲ . ﺍﺻﻞ ﮐﯥ ﻣړ ﺍﻭ ﭘړ ﺗﻪ ﯾﯥ ﭼﯥ ﺩ ﻧﯿﻮﯾﺎﺭﮎ ﮐﻮڅه ډﺑﻮ ﺗﻪ ﻧﺎﻭﻩ ﻭﺭګټې !

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي.

Back to top button
%d bloggers like this: