ډیوه

اکرام الدین مفتون

ډېوه که د اخلاص لرې بې ډاره به راځې
د شپې هیبتي غېږ نه تر سهاره به راځې

یوه دانه قسمت که دي هم وي د ژوند بازار کې
تر داره به دي یوسي خو له داره به راځې

زه داسي عاجزي لرم زما په سر سرمسته
که زر واره منکر شې بې اختیاره به راځې

څو وار راتګ نه پس به دي وار راشي د معافۍ
خو بیا هم په دې شرط چې څو څو واره به راځې

انکار کې مي کرار د نا کرار زړکي ویده دی
ای درده چې راځې نو له انکاره به راځې

په خپلو وینو سور لکه انار له کندهاره
طالبه د اسلام تر ننګرهاره به راځې

په ژوند ب توښه ورسره نسته
مفتون ته چې راځې د خدای د پاره به راځې

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

دا هم ولولئ
Close
Back to top button
%d bloggers like this: